11 şehit daha..
Aklıma 31 Mayıs gecesi geldi.
İskenderun Deniz İkmal Komutanlığı’na hainlerin roketli saldırısını kim unutabilir ki?
Yüreğimizdeki ateş küllenmemişken, şimdi de Hakkari’den gelen acı haberle sarsıldık.
Yeter artık!
Yapılması gereken her ne varsa bir an önce yapılsın.
Dün İskenderun’da, bugün Hakkari’de yapılan saldırıların, yarın Sivas, Tunceli, İstanbul ya da Samsun’da yapılmayacağının garantisini kim verebilir?
Geçen gün yazılı ve görsel basında vardı.. Suriye’den Amanoslar’a sızan 250 kişilik PKK’lı grubun olduğu yazılıp, çiziliyordu.
Türkiye Gazetesi’nde okuduğum röportajda, PKK’nın üç numaralı ismi olan Mustafa Karasu’nun “İskenderun bizim için kolay hedefti” sözleri size de düşündürücü gelmiyor mu?..
Amanoslarda bulunduğu iddia edilen bu terörist grubun, yarın İskenderun veya çevresindeki ilçe ve beldelerde yeni eylemlerde bulunmayacağını kim bilebilir?
İskenderun’da eğer ki sokaktaki vatandaş ‘5 Temmuz Festivali’nde konser gecesi olası bir canlı bomba korkusuyla yaşıyorsa’ o halde düşünmemiz, taşınmamız gerekiyor..
Hem de acilen!
Yanlış okumadınız, vatandaş aynen bu endişenin pençesinde.
Kaldı ki, sırf bu sebepten 5 Temmuz Festivali alışılagelmişin dışında bu yıl sadece ‘bir’ gün kutlanacak.
Buna da kutlama denirse.
Türkiye’nin her yerinde benzer acı var.
Sanki birileri düğmeye basmış gibi.
Yalan mı?
İsrail’in Türkiye üzerinde oynadığı oyun da mı yalan?
Günlerdir dikkat ediyorum ki birileri birşeyler söylecekler mi?..
Hayır, kimseden ne bir ses var, ne de bir nefes!
Son sekiz yılda kaç şehit verdik?
800!
Fazla uzağa gitmeyin..
Son sekiz ayda kaç şehit verdik?
125!
Durum böyle iken, biz sade vatandaş olarak hangi öfkeden söz edebiliriz ki?
Bu saatten sonra hangi yaptırım yüreğimizdeki bu acıyı dindirebilir?
Dikkat ettiniz mi?
Gün içerisinde, 50 tane yorum yapıldı ve çözüm yolu anlatıldı.
Peki icraat nerede?
Ağzı olan konuşuyor..
Oysa halen şehit veriyoruz.